کارگاه آموزشی کنگره ۶۰  دوشنبه مورخه ۱۶/۳/۹۰ در شعبه آکادمی با نگهبانی آقای علیرضا عیوضی،دبیری آقا کیهان و استادی آقای محمّد صداقت با دستور جلسه وادی دهم(صفت گذشته در انسان صادق نیست،چون جاری است) و تاثیر آن روی من راس ساعت ۱۶:۳۵ تشکیل گردید.

استاد فرمودند:

امروز یک مروری بر گذشته خود می کنم و خودم را مقایسه می کنم با زمانی که هنوز به کنگره ۶۰ نیامده بودم،تغییرات زیادی در من رخ داده است.

مهندس دژاکام فرمودند:هیچ انسانی خوب و بد مطلق نیست.از گذشته تا به امروز چه چه اتفاقی افتاده و چه تغییراتی در من رخ داده است؟

اعتیاد یعنی حواشی مواد مخدّر،جایگاهم را در زمان اعتیاد از دست داده بودم یا خیلی چیز هایی که امروز به دست آورده ام که در زمان مصرف نداشتم.گاهی لازم است که انسان خودش را با گذشته اش مقایسه کند،فردی مصرف کراک یا شیشه داشته است و امروز مصرف آن فقط تریاک است آن هم به عنوان دارویی برای درمان اعتیادش یا اینکه به درمان رسیده و دیگر هیچ مصرفی ندارد و گویی هرگز این فرد یک مصرف کننده نبوده است!چه اتفاقی رخ می دهد؟ما در کنگره ۶۰ کار بزرگی انجام می دهیم و آن درمان اعتیاد است،کاری که دنیا از انجام آن باز مانده است.کسی که در کنگره ۶۰ به درمان می رسد اگر ثفت بدی داشته باشد با حضور در جلسات و کار کردن روی خودش به مرور آن صفت را از بین می برد به طوری که گویی انسان دیگری شده است با یک طرز فکر و دید جدید و سالم به زندگی.

در ادامه اولین سال رهایی رضا رهجوی آقای محّمد صداقت را در شعبه آکادمی جشن گرفتیم.


 امّا رضا...

آنتی ایکس مصرفیش تریاک،طول درمان(سفر اول) ۱۰ ماه و ۲۰ روز،داروی مصرفیش اپیوم(تریاک) و در حال حاضر ۱ سال ۳ ماه از بند اعتیاد رها شده،در ضمن رضا عزیز از خدمتگذاران کنگره ۶۰ هستند و در جایگاه مرزبانی در شعبه درکه خدمت می کنند.

رضا:قبل از ورود به کنگره هر سال روز تولدم فقط می نشستم پای بساط و فقط تریاک می کشیدم ولی کنگره کاری کرده که توی همه تولّد ها با شوق حاضر می شم و لذّت می برم.

یادمه حال روز خوبی نداشتم،به قدری خسته و نا امید بودم از ترک ها که دیگه فکر ترک به سرم نمی زد،تا اینکه یکی از دوستانم گفت یک جایی هست که می تونم ترک کنم،با خودمگفتم این آخرین باره.

امروز و همیشه اون دوستم رو دعا می کنم و امیدوارم هرچی از خدا می خواد بهش بده.

در پارک طالقانی با آقای صداقت آشنا شدم و ایشان را به عنوان راهنما انتخاب کردم.در کنگره ۶۰ آموختم و راهنمای عزیزم راه رو به من نشون داد و دیدم بدون مشقّت،با راه رفتن در مسیر کنگره تغییر کردم و این رو مدیون راهنمای عزیزم هستم که صفت اعتیاد رو از من گرفت.

دست راهنمای عزیزم رو می بوسم که به من راه رو نشون داد تا بتونم از تاریکی ها بیام بیرون زنده باشم و زندگی کنم و همچنین از جناب مهندس دژاکام بنیان گذار این تفکر بزرگ(کنگره ۶۰)و همچنین خانواده محترمشون.

در آخر آرزو می کنم آقای مهندس دژاکام به آرزوی دیرینه خودشون که تاسیس یک آکادمی و دانشگاه برای درمان اعتیاد است برسند.

منبع:وبلاگ آکادمی

تبریـــــــــــــــــــــک     تبریــــــــــــــــــــــــک    تبریـــــــــــــــــــــــــک

تــــــــــــا باد چنیـــــــــــن بـــــــــادا .............

منبع:وبلاگ آقای محمد صداقت